Santo Domingo de la Calzada- Belorado 26km

Wat heb ik een goede nachtrust gehad, goede bedden, ik lag lekker op het bovenste bed. Een fijne herberg , en je kon een donatie geven. te Gek !! en LUXE. ,´smorgens vroeg vertrokken , met klassieke muziek, de fra´s stonden klaar om je uit te zwaaien, ik kreeg een omhelzing en werd alle kracht en zegen van God toegewenst om het graf van Jacobu te bereiken. Een beetje tranen in de ogen , en toen ging ik de poort uit. En zo   verging het een ieder op dezelfde wijze. Nagewuifd door goede mensen.! De weg naar Belorado was er één van Bah, bah, bah. REGEN !!! en niet zo´n beetje. De Godganse weg heeft het gehoosd. Verkleumd en onderkoeld zijn we aangekomen. De kleren onder de vesten en regenjacks waren door en door nat van het gezweet. Je kon mij met kleding en al letterlijk uitwringen. En dan arriveren in één van de smerigste Alberque, een oud kasteelgedeelte naast de kerk, waar je je kleren voor een geïmproviseerde kachel,die ook als verwarming diende, moesten drogen. Ik ben direct naar de douche gelopen en heb genoten van het nog! resterende warme water. Een paar paracetamols naar binnen gewerkt en toen naar bed. Smerig!!  Ik heb een klein hoekje met twee stapelbedden gedeeld met Kay,Barbara uit Australië en Lindsey uit US,Seatle. Met ons vieren zijn wij zingend de stad binnengelopen. Ach het kon ons toch niets meer schelen, we hadden onderdak in our own cosy corner!!!!. ´s Avonds samen gegeten in een restaurant, Barbara kon het niet warm krijgen , dus heeft ze de deken uit de Alberque om zich heen geslagen en als een rillerige indiaanse het restaurant binnen gelopen. Leuke meiden. En toch hebben we wat geslapen, want, Kay had een fles wijn en stuk kaneel en ik had een sinaasappel, we hebben gluhwijn gedronken!!!! en Gelachen...., morgen zien we wel , dachten we.