1. Home
  2. Reisverhalen
  3. Nog 1 dag.............

Nog 1 dag.............

6 juli 2011

Nu ik op de laatste dag van de Camino de Frances  in de laatste overnachting voor Santiago de Compostela ben gekomen, realiseer ik mij de Camino-gedachte die ik heb gekoesterd om deze wandeltocht tot een mooi einde te kunnen volbrengen. Ik wilde een pelgrim zijn die uit eigen kracht, met af en toe de nodige hulp, deze camino zou lopen. M.a.w. geen gids of zo, maar iedere dag zelf op pad gegaan , van stad , dorp etc. tot de volgende overnachting. Zo wilde ik mijn doel bereiken. Iedere keer opnieuw geen enkele verwachting aan mezelf stellen , geen tijdsdrang of dat er een prijs te behalen viel etc. Ik heb de legende en de realiteit binnen mijn eigen denkvermogen en fysieke kracht goed overwogen en heb door de wandeling van de Weg mij laten meeslepen in de wonderbaarlijke verscheidenheid van Natuur en Mens. Zoals ik al eerder heb verteld over Eenvoud, hoe lichter je vracht, hoemeer je kunt ervaren wat je allemaal met je kunt meedragen. (Nu moet ik zeggen, door mijn pijnlijke heup was deze ervaring(transport van mijn muchela) echt van harte.) Ik vergelijk dit ook zo met het leven: gewoon tevreden zijn met wat je hebt, teveel maakt alles als een zware lastdrager.  De goede kanten van een pelgrim  zijn als je ontdekt dat de Camino je ogen opent voor dat ene dat je niet eerder kon zien. Voor de ontdekking dat er zoveel namen , mensen en onbekende belevingen die bekend worden , op je weg zijn. Nou hoop ik dat ik als ik morgen aankom in Compostela , ook ontdek dat de Camino voor mij pas echt zal beginnen, als ik die heb afgerond....!! Maar ik ben mij ook van bewust van het feit dat ik veel emoties en gevoelens, voor wat betreft de Camino , ergens kwijt moet kunnen. Ook hoe ik eigenlijk aan de juiste woorden moet denken om dank te zeggen aan alle moois en goeds, iedere verrassing en ontdekking op mijn tocht, die ik heb mogen ervaren.  De Camino heeft ook veel ´gezwegen´, er was ook veel stilte...Zonder veel haast en onmetelijke lange dagen( ik was mij soms niet eens meer bewust van de tijd) heb ik mij op de Weg voortgestrompeld om Santiago d. Compostela te bereiken. En dat ook nog morgen.!!!! 

8 Reacties

  1. Marja:
    6 juli 2011
    Mooi en roerend beschreven. Zo gewoon jezelf te zijn, waar status, bezittingen, uiterlijk en achtergrond er niet toe doen.

    Veel geluk morgen!
    XX Marja
  2. Esther:
    6 juli 2011
    Lief, ik voel me helemaal klein worden als ik je woorden lees! Ik heb door dit gebeuren een nog dieper respect voor je gekregen dan ik al had en kan bijna niet wachten om je innig te omhelzen en je te feliciteren met je enorme prestatie! Het zal best afkicken worden na je avontuur, neem daar maar lekker alle tijd voor hoor, ik wacht geduldig op je! Ik wens je de aller mooiste dag morgen!!! XXX Es.
  3. marcia muller:
    6 juli 2011
    daar was het om te doen.....deze tocht.de stilte...de eenvoud afschudden die vracht als je niet allert bent je doet bezwijken.....wat verrukkelijk is het om je ervan te ontdoen...lichter ...vrijer en blijer...
    ik wens veel liefde en kracht toe morgen op je laaste etappe..
    maak er een mooie finale van
    kusjes XXXXXXX
  4. Jeannette:
    6 juli 2011
    Dappere vrouw, wat jij voor pelgrim wilde zijn, zoals je beschrijft, heb je wat mij betreft ruimschoots overtroffen. En volgens mij betekent die lijkenlucht inderdaad 'het afsterven' van ouwe shit/ballast. Dus uiteindelijk positief.
    Voor je laatste loopdag: let it go let it flow en geniet van alle emoties en gevoelens. Zorg wel voor een goeie afbouw, niet meteen weer terug naar Amsterdam.
    Liefs, Jeannette
  5. jimmy en dan:
    7 juli 2011
    Wat een prestatie! Congratulations! Nu even wachten tot jij en Essie naar California komen.. xxx jimmy en dan
  6. jimmy en dan:
    7 juli 2011
    If you see me walking down the street
    And I start to cry each time we meet
    Walk on by, walk on by

    Make believe
    that you don't see the tears
    Just let me grieve
    in private 'cause each time I see you
    I break down and cry
    And walk on by (don't stop)
    And walk on by (don't stop)
    And walk on by

    I just can't get over losing you
    And so if I seem broken and blue
    Walk on by, walk on by

    Foolish pride
    Is all that I have left
    So let me hide
    The tears and the sadness you gave me
    When you said goodbye
    Walk on by
    and walk on by
    and walk by (don't stop)

    Walk on by, walk on by
    Foolish pride
    Is all that I have left
    So let me hide
    The tears and the sadness you gave me
    When you said goodbye
    Walk on by (don't stop)
    and walk on by (don't stop)
    and walk by (don't stop)
  7. Harry & Asli:
    7 juli 2011
    Hallo lieve Ingrid, sorry dat we pas zo laat reageren, maar het kon de laatste even niet anders door allerlei omstandigheden. Hoor je allemaal als je weer terug bent. Allereerst gefeliciteerd met een geweldige prestatie. Ik wil even zeggen dat wij ontzettend veel respect hebben voor hetgeen je hebt bereikt. En ik kan me voorstellen dat je helemaal tot jezelf bent gekomen; gewoon iedere dag weer op weg gaan en verder niets; geen stress, geen gehaast, geen drukte, geen enkele verwachting etc. Gewoon gaan en we zien wel. Maar het was ook zwaar voor je; we zijn ontzettend trots op je, meer kan ik niet zeggen. We kijken er heel erg naar uit om je weer te zien en te spreken. Waarschijnlijk herkennen we je niet eens meer :-). Wij hopen dat het je heeft gebracht, waar je naar op zoek was. Hartelijke groetjes en een hele dikke pakkerd van Harry, Asli en Elysa. xxxx
  8. Anita:
    9 juli 2011
    Lieve, lieve vriendin.
    Misschien wel een erg late reactie, maar voor jou een heeele diepe buiging!!!!!!
    You dit't! Jij hebt laten zien dat mensen bergen kunnen verzetten, als je maar in jezelf blijft geloven. God bless you dear.Neem de rust als je thuis komt. Geniet van je lieve vriendin Esther en hoop je echt heel gauw te zien. Ik ben erg ontroerd. Kus van mij en natuurlijk van Will, Caressa en John.