De 1e etappe : van St.Jean Pied- de Port -Orisson

Vandaag is de vuurdoop begonnen. Werkelijk !!!  Een glansrijke fysieke voorbereiding moet het toch verliezen van de werkelijkheid . Wat kan de natuur ongenadig zijn. Wat een "r..t " berg, steil , steiler.... je vraagt je steeds af  wanneer je weer egaal loopt.  De hoogte en de zomerse vochtigheid maakten mij soms duizelig. Af en toe moest ik onderweg in het gras even uitrusten en werd gepasseerd door van die hardlopers / uitslovers , die ik na een poosje ook weer inhaalde. Jesus, dacht ik . waar ben ik aan begonnen.! Wat een opluchting was het toen ik een paar 60*plussers puffend voorbij zag strompelen. Ik dacht , ik ben toch niet de enige pelgrim die het nu al moeilijk heeft.. Ademhalen en... door lopen. Jeeminee, wat was het zwaar. De tussenstop in de herberg Orrison halverwege de route was effe welkom. Wat een fantastisch uitzicht op de berg. Jammer dat het een beetje mistig was.

De onverwachte inspanning van opklimmen heeft mij erg vermoeid.  Ook de spanning van de eerste etappe , de slechte nachtrust en de druilerige regen, zijn hieraan debet .Ik  voelde mij van binnen erg onrustig. Enerzijds ,omdat we, Jaap ,Sophie en ik  , hadden besloten er te overnachten, terwijl het eigenlijk te vroeg was om nu al te stoppen met lopen, anderzijds, omdat mijn mede camino-genoten een bezorgdheid toonden en opmerkingen lanceerden over mijn ,in hun ogen gestelde lichamelijke conditie , vanwege mijn wandeltempo en de  verwachte  "zware tocht"  die zij absoluut niet met mij  samen aandurfden (we hadden afgesproken om de eerste drie dagen samen met elkaar te lopen) ....???!!!

's Avonds tijdens het diner, geen woord met elkaar gesproken. Het eten was zo erbarmelijk  "pelgrimsmenu ", een soort waterige soep,een ratjetoe van witte bonen, stukjes brood, hele knoflook en gedroogde gerookte stukjes spek, daarna  varkensrollade met witte bonen en brood, en verpakte yogurt. Als pelgrim moet je toch dankbaar zijn met wat je te eten krijgt.

De nacht was werkelijk een hel. We kregen een tent buiten toegewezen naast de herberg. De kamers waren gereserveerd voor een groep 60+ers,  Zweedse pelgrims / vakantiegangers / toeristen? Het was hondenweer.  's Nachts moest ik plassen , het was hartstikke donker , ik kon het risico niet nemen om blessures op te lopen om naar het afgelegen toilet te gaan : ik heb het gewoon voor de tent in de regen in het natte soppige gras gedaan en ben weer in mijn slaapzak gekropen. Verkleumd en amper geslapen door de bliksem en donder , ben ik opgestaan om weer op pad te gaan....