Portomarin-Palas de Rei 26,5/27km!!!

En na een nacht in een herberg dat O Mirador heet, je kan beter zeggen O Migaddo(=O mijn God!!) ben ik ´s morgens gevlucht met mijn rugzak richting een helling ernaast naar de andere herberg die de transporten regelt. Een oorverdovende bende was het. Tot diep in de nacht hebben die Spaanse "pelgrims" gekwetterd. En luid! Volgens mij weergalmden de stemgeluiden tot over het meer waaraan de herberg ligt. Ik, ook de rest van de serieuze pelgrims, kon niet slapen. Bovendien was het bloedheet op de kamers en erg slordige bedden. Ik heb volgens mij een allergie opgelopen. Mijn gezicht zit onder de bulten, erge jeuk. Ga in de volgende stad naar een Farmacia om wat spul te kopen. Nu..hoe ik deze stad heb verlaten wil je niet weten. Ik moest eerst steil naar beneden lopen , met een grote bocht links naar een enorme ijzeren brug, die een eng gammelende lawaai maakt als de pelgrims erover denderen. Ik er achteraan... maar iedereen was al aan de overkant. De brug is erg smal en een verdomd lang stuk over een zowat uitgedroogd meer.Maar ook erg hoog.... Mijn benen deden het halverwege niet meer. Stokstijf bleef ik  staan, help" roepen naar de laatste ( die voor mij liep). Hij is mij komen halen , met mijn stok ben ik voortgetrokken om over deze ellendige brug te komen. Ik had zowat een hartverzakking. Huilde echt toen ik  aan de overkant was. Gelukkig heb ik deze etappe maar niet in tweeën gelopen. Ik wilde zo snel mogelijk naar Arzúa. Naar Palas de Rei is een behoorlijk stuk gebleken. Heel veel klimmen, tot wel erg steile hellingen, soms een half uur lang. Met twee stokken! Anders zie ik mezelf morgen pas aankomen, dacht ik. In elk geval , bijna iedereen heeft het moeilijk gehad. Nou zijn de meeste Spanjaarden, met gezin  of stelletjes, niet echt getraind om dit soort afstanden te lopen. DE MEESTEN HADDEN LAST VAN DE KNIEËN EN ....BLAREN! Ze zien dit korte camino stuk vanaf Sarria werkelijk als een uitje. Er is ook veel lol onderweg. En natuurlijk kwetteren ze er op los!. Veel stukken over het asfalt,en lang. wel 3-4 km . Af en toe door dorpjes, die zich vanzelfsprekend hebben voorbereid op deze invasie van eigen vakantie-volk. Het aanbod van prullaria van speldjes tot kleine kalebasjes en t-shirts, maar ook wat voor de maag, bocadillas etc. gingen grof over de toonbank. Iedereen scheen honger/trek te hebben. Ik heb het bij de cafe conleches gehouden, want met een volle maag lopen is niet prettig. De hele etappe heeft  met drie keer rust onderweg , 9uur geduurd. Ik was in Palas de Rei om 16.15u, dus 2uurtjes langer dan die is aangegeven in het boek. Mijn Muchela is netjes bezorgd bij een cafe BENITO. Het is ook een Alberque. Erg keurig en nog nieuw, met wasmachine en droger. Straks ga ik even een kijkje in de stad nemen. Morgen is het  goed om de lange etappe (meer dan 30km) in tweeën te lopen.