Palas De Rei- Melida 17km.
Gisterenmiddag bij aankomst in Palas De Rei in herberg(Alberque) Mesón Benito, stortte ik zowat in.!! Ik kon even niet meer op mijn benen staan. De mevrouw die mij moest registreren, hielp mij om op een stoel te zitten. Met kleine muchela(rugzakje) enal ,hoed scheef kreeg ik een glas water. Het was een vrij lange tocht en ik voelde mij niet goed. Mijn gezicht had twee enorme bulten, ook in mijn hals waren er een stuk of drie die erg begonnen op te zwellen en jeuken...!!! Over mijn hele lichaam, op verschillende plekken kreeg ik jeuk. Ze keek mij aan en ze begeleidde mij naar het slaapvertrek. Ze zou , na mijn douche ,haar man bellen. Manuel was er gauw bij en hij bracht mij met zijn auto naar het Centro de Salud, een medisch centrum. Daar heb ik dr. Rodrigues ontmoet en hij zei gelijk dat het een allergie was van medicijnen die ik gebruikte. Nou , dacht ik , dat zou kunnen. Ik heb nl. de medicijnen van Ponferrado ( mijn eerste visite aan zo´n medisch centrum) stopgezet, omdat ze niets hielpen de pijn te verzwakken of zo. Ik heb maar de ibuprofen ingenomen en misschien teveel, want ze waren behoorlijk zwaar.Hij,de dr. , een kleine gezette man met veel humor, had zo´n mogadocus en een zwaardkruis van de ridderorde om zijn nek hangen, beval de aanwezige zuster mij twee injecties toe te dienen. Ik had het al even niet meer, want ik schijt in mijn broek van injecties( een trauma als kind opgelopen nl.) Goed, de prikjes waren er zo in, en ik kreeg een recept om naar (zijn!! volgens mij, hij versprak zich) Farmacia te gaan in de stad. Nu moet ik iedere 8uur een piepklein rose pilletje innemen. Ik ben daarna naar een kleine kerk achter de herberg geweest, er was een mis en natuurlijk te communie en iedereen, ook de aanwezige pelgrims kregen de zegen. Natuurlijk het vaste ritueel, kaarsen branden, en dat heb ik deze keer voor een bijzondere lieve vriendin gedaan die ziek is en ik weet zeker dat het zal helpen. Alle kaarsen viele uit, maar die twee kaarsen die ik had opgestoken bleven branden.!! Ra,ra, de koster kwam terug om de andere kaarsen weer aan te steken...´s Avonds kwam Manuel informeren hoe het met mij was. Toch erg lieve mensen!!!! Ik word er emotioneel van. Goed en wel , ik heb lekker gelogeerd, aircooo..en lekker gegeten en geslapen! De volgende dag lekker ontbeten voor een knaak. Deze korte etappe liep door dennenbossen en leuke dorpjes. De meeste n doen aan landbouw, mais, en ander akkerbouw. Ook natuurlijk KOEIEN. Wat opviel zijn de maisopslagplaatsen overal. Het zijn van die kleine rechthoekige huisjes van steen met een puntdak. Hierin bewaren ze de geoogste mais om te drogen, middels door spleetjes in de zijwanden. De horréos, want zo heten deze kleine opslagplaatsen, staan op een verhoging, om te voorkomen dat er muizen enof andere geintersseerde diersoorten aan de mais komen. Grote uitstaande poten ,naar buiten uitstekende stenen platen zijn hiervoor aangebracht. Ook heb ik in het dorp Leboreiro, nu in de provincie Coruña, een laatromaanse kerk bezocht. Ik moest van de priester een stuk in het gastenboekje schrijven. Ik heb maar ook direct de Santa Maria van Leboreiro verzocht mijn pijn te verzachten, opdat ik Santiago d. Comp.kan binnenlopen.(niet lachen, echt waar.) Heb ik later nou aan pijn gedacht? Ik niet, ik heb als een speer de vaart erin gezet naar Melide. Heerlijke wandeling, prachtige groene bossen en rust in mijn hoofd. Ook een peerdenfamilie in de wei begroet. Een gespikkeld wit paard, met bruine vlekken en merrie en veulen. Ik heb natuurlijk foto´s genomen. In Melide logeer ik in herberg O Alpalpador.( had Manuel voor mij gereserveerd). Zo zie je , Spanje van de andere kant is niet zo gek. NIET ALLEEN STRAND EN ZEE..... Ik heb vanmiddag heerlijk gegeten in Casa Quinza, een restaurant, sjiek en verschrikkelijk cuisine. Keurig een 3 gangenmenu en mezelf verwend, natuurlijk, scallop, salade mixta en.. vis.jammie.
