Mansilla de las mulas-Leon 20km

Na een vrij rustige nacht, deze keer met twee Italiaanse dellen, echt!, ze vijlen nonstop de nagels, flirten met de hospitaleros en hebben kraaierige stemgeluid. Ze zijn wel erg gezellig, en ..nieuwsgierig, eigenlijk, leergierig. Eén kan uitstekend duits en de andere behelpt zich door het italiaans op z´n spaans te laten klinken. Hoe  of wat, ze worden toch begrepen en iedereen komt niet meer bij van het lachen. Ze hebben een taxi besteld om naar Leon te gaan, de route ging hen te veel langs de snelweg en de ondraaglijke hitte wilden zij zichzelf toch ontzien. Achteraf hebben ze gelijk gehad. Het was een ware uitputtingsslag. Geen moer te zien , droog dor, en nog eens razend verkeer langs de route. Bij binnenkomst van Leon,ook al 2 km extra voordat je echt het centrum hebt bereikt, ben je zo blij dat de bestemming eindelijk is bereikt. Je zoekt gelijk een onderdak op . Ineens hoorde ik mijn naam roepen:" Ingrid, hé, komm hier, we have a Hostal fur dich" Dat waren die twee heerlijke tantes uit Italie (Rome). Werkelijk , ze brachten me naar een Hostal San Martin, en ik was hen zo dankbaar. Heerlijk, schoon en niet duur!!!.We hebben later een heerlijke wijn gedronken . Ze hadden een afspraak met een andere Italiaan die ze ontmoet hadden bij aankomst in Leon. Leon is een grote modern ogende stad. Een groot en fantastisch museum, de grote Basiliek San Isidoro , één van de eerste grote Romaanse bouwwerken, en  de grote kathedraal, één van de belangrijkste bouwwerken in noord-franse gotische stijl van 1254, allebei in de steigers vanwege restauratie werkzaamheden. De basiliek kon worden bezichtigd, echter de kathedraal niet. En , omdat ik op zondag in deze stad aankwam, was het een drukte van jewelste. Iedereen, complete gezinnen, uigedost en afgestoft, keurig netjes gekleed, veel oudere stellen , zoniet groepjes oudere dametjes aan de pure grande chocolat met lepeltje, je weet niet wat je allemaal kunt zien aan mensenmassa. Ik tolde zo wat. En een drukte met kwetterende en gillende kinderen, demonstrerende studenten op de pleinen etc... Op een gegeven moment waande ik mij even in Amsterdam, op de Dam , met van die acrobatische clowns, poppenkast en roepende studenten. Ook waren er Columbianen en Afrikanen met allerlei spulletjes te venten op de pleinen en langs de drukke hoofdstraat met al die prachtige terrassen. Mij te druk, dus naar mijn kamer gelopen na een paar foto-shots, en ben vroeg mijn nest ingedoken. Rust, dacht ik, forget it.! Eén of andere drumband heeft tot 21.00u geoefend, zo niet opgetreden op het plein van het protest tegen de maatregelen van de regering. Ik besloot toch maar de volgende dag verder te lopen.