El Burgo Ranero- Mansilla de Las Mulas 19km

Gisteren getafeld met een spanjaard uit Barcelona(60+?) , hij sprak alleen maar frans tegen me. Nou begrijp ik er geen bieten van , maar je gelooft het niet, we hebben een uur geluld over, kleinzieligheden, beroepsmatigheden, en de te lopen etappes van de Camino. Hij stopt in Astorga, omdat zijn familie het welletjes vind. September gaat hij weer vanaf Astorga verder en hoopt dan Compostella te bereiken. Hij doet gemiddeld 20 kim per etappe. Ik ook dus. En hij is ook in Nederland geweest. Wist me over Delfts Hogeschool te vertellen, over Delftse huizen en ook over Amsterdam en diens drugsbeleid. Ja, zul je denken, hoe heb ik hem kunnen volgen en begrijpen?. De Camino is zo internationaal, het is alsof iedereen elkaar kan begrijpen. Luisteren en assiocieren vanuit je taalgevoeligheid die je bezit. Nou en ´s avonds met Lucy uit Engeland, een docent Engelse taal , jong en nu in de Camino-dip! belandt, gepraat over het camino gevoel . Leuke interessante gesprekken gehad. Ik heb haar natuurlijk opgevrolijkt . Zo langzamerhand begint de Camino een definitie te creëren, maw. wat je thuis als prettig , gewoon en moois ervaart, is op de Camino schrikbarend. Verschrikkelijk ! Ook moeilijk om het even gauw te omschrijven. Je moet! het bij lijve ondergaan en geestelijk zelf op een rijtje zetten, overnadenken dus. Over deze route echter weing te vertellen. Over hooggelegen gebied , rode aarde, langszij akkers, en natuurlijk weer enkele vervallen Adobe huizen, ruines. Eén dorp gepasseerd, Religios, das all en verder naar Mansilla de las Mulas. ook hier een alberque de perigrino,Amigas del Perigrino, gekozen. Nu deel ik de kamer met twaalf van die stapelbedden , met 6 Polen , die erop los kwetteren. Ze zijn ook aardig. En lopen dat ze kunne!!! Morgen loop ik naar Léon. Dat is een grote stad en dan neem ik even rust. Mijn knieën doen effe een beetje zeer. In Leon is er veel te bezichtigen. Ik blijf er een extra dag . Heerlijk!!!