Carrión de los Condes-Calzadilla de la Cueza 18km

Nog een leuk verhaal. Zo kom je in een heel andere omgeving binnen gewandeld , of er zijn weer nieuwe gezichten. Iedereen begroet elkaar blij. Het is net een soort opluchting elkaar  of weer nieuwe mensen te ontmoeten en te denken , o. God, die heeft het ook gehaald. Onbewust brengt het een soort solidariteit, naastenliefde  of hoe je het noemen wilt met zich mee. Tijdens het diner moest ik bij een clubje jongelingen zitten. Nou ik schat ze op een leeftijd tussen 30 en 40+. Een jongeman uit Australie, een Engelse die in Australie woont , een Bulgaarse , en ...een Amerikaanse. Deze aardige en joviale Amerikaanse komt uit Californie. Ze ratelde tijdens iedere hap non stop door en vertelde zonder enige schroom haar "camino-bang" verhalen. Ze heeft erop los gecaminoot met diverse pelgrims. Ze vertelde dat ze een chocolade-kick heeft en zich een beroerte snaait . Ik antwoordde dat chocola een erotische werking heeft. Ze keek mij met grote ogen aan en ze zette het op een keihard gelach."O. zei ze," I hope there´s not gonne be a pregnancy. My God , what kind of name should I gave it" Ze lijkt een beetje op Bette Midler, haardracht ook en ze had blauwe gezwollen lippen. Waarschijnlijk van de wijn of .. wat anders. Wie zal het zeggen. Ze at alles doorelkaar en hoopte weer niet te gaan pjuken de volgende dag onderweg. Jammer dat ik geen foto´s heb genomen. Maar ik hoop ze nog eens tegen te komen, althans, ze lopen niet de hele camino uit, hoorde ik later van de Bulgaarse. De route van Carrion de los Condes is er één van de cañada -routen.De Cañada real, die onder koninklijke bescherming stond. Sinds de 12e eeuw bezaten adelijke families en christelijke orden grote landerijen ten zuiden van de Taag. Men liet er speciale rasschapen grazen, voor de wol, dat al één van de belangrijkste expost producten van Spanje werd. De route staat bekend als de Veehoudersroute. Deze route is een verschrikkelijke etappe geweest. Er kwam maar geen einde aan de horizon. Recht toe, recht aan langs een grote en drukke verkeersweg. Iedere keer als je aan de horizon komt, heuvel op, dan denk je , what goes up, must goes down. Ja en dan zie je weer een langgerekte strook met een horizon.  Wat was ik blij om er te zijn . Deze meseta heeft echt op iedereen gewerkt. En felle zon!