Alto do Poio- Triacastela 12km

´s Morgens aan het onbijt, geroosterd dikke snee brood en jam en een grote kop cafe con leche , dacht ik aan de dorpen die ik de dag daar voor had gezien.  Sommigen waren grijs, compleet grijs , tot de daken toe, van leistenen. Weer anderen lagen er z bij dat je denkt dat ze ieder moment zouden inelkaar storten. Maar ze hadden elk hun eigen uitstraling. Ik ben dan ook erg benieuwd wat deze etappe voor nieuwe impressies kan geven. Samen met Isabel Gomez uit Valencia ontbeten. Isabel is een activiste , ze zegt zelf dat ze een bekende activiste is, en ze gaat een stuk over de camino schrijven. Ik vroeg haar waarover, en ze vertelde mij dat ze het er absoluut niet mee eens is dat Spanjaarden in één week, zoniet een paar dagen de "camino" lopen en als ze in Santiago de Compostela aankomen, een oorkonde krijgen , de Compostela, voor hun prestaties. Zij gaat het boycotten , door vanaf Sarria de bus te nemen en naar Sant. de Comp. af te reizen. Bij aankomst zou ze een paar intervieuws doen en naar de autoriteiten van Staat en Kerk sturen. Ik ben benieuwd. Maar.... ze vroeg of ik ook mee wilde werken, nou ,ik wil wel nagaan of ik de compostela ontvang , ondanks het feit als ik niet aan één stuk de laatste etappes zoulopen. Vaak worden andere niet van Spaanse origine geweigerd, ze staan ook in een aparte rij om de oorkonde aan te vragen. Ik zie wel. Deze etappe naar Triacastela was er één van de mooiste die ik heb gelopen. Ongelooflijk begin. De koeienvlaaien waren verschrikkelijk! De koestront de parfum kwam je tegen in allerlei staat van vergane vormen: opgedroogde, verse , groene, bruine enof compacte of vloeibare uitgelopen op het pad, etc... Je moest steeds eromheen walsen, met het gevolg dat je niets meer van de omgeving kon zien dan slechts koeienvlaaien. Of nog erger, ze,de koeien, kwamen met baasje en hond je tegemoet. Verdrongen je van het voetgangerspad , terwijl ze nog een afscheids/groet-vlaai achterlieten. Nou dat was even doorploeteren, weg uit deze hachelijke ongeurige zooi. Ik heb daarna nog waargenomen, de geitenkeutels, en hier en daar wat peerdenstront.  In het volgende dorp aangekomen, heb ik maar een koffie genomen om bij te komen. De  rest van de wandeling was echt fantastisch. Veel bloemen en mooie dennenbossen. In Triacastela in een herberg gelogeerd ,Aitzenea, waar de oude misgewaden aan de muur hingen. Verder heb ik het dorp niet bezocht, ik had een beetje last van de hitte en mijn heup deed even pijn. Morgen naar Sarria , da´s een eind lopen en dan misschien wat meer leuker nieuws.