Castrojeriz- Boadilla del Camino 27km

's Morgens vroeg vertrokken. Ik was erg moe. Heb weinig geslapen , ondanks de oordopjes. Het ochtend ritme begint altijd weer : zachtjes opstaan, tanden poetsen, toiletteren, sokken aan, kleren aan, rugtas inpakken, slaapzak erin en als je helemaal klaar bent, wens je iedereen op de slaapzaal, wat er nog aanwezig is , een BUEN Camino. Dan ga je weer op weg. Ik was nog niet eens de hoek om of een grote zwarte hond met witte bef keek mij zo smekend aan, toen ik een stuk brood wilde breken om te ontbijten. Ik heb hem maar alles gegeven, Ik heb trouwens zo vroeg helemaal geen trek, maar je moet eten. Liever een kop koffie. Hij is mij wel 1 km gevolgd. Onderweg werd ik ingehaald door Alesandro uit Brazilie. Hij is ,denk ik, 45-50+, en heeft Parkinson. Hij loopt met een enorme stok met daaraan een Braziliaanse vlag geknoopt, en sleept met een been, strompelend zichzelf vooruit. Ik kon hem ook niet bijhouden. Ook de twee franse vrouwen uit Champagne ben ik tegengekomen op de Alberque.En blij dat ze waren toen ze mij zagen . Ale Ingrid, Bon?" Bonjour riep de andere. En de route was fantastisch, begonnen ze enthousiast. Ja dat klopt . Veel middeleeuwen. Kruisridders bolwerken, een vesting op de berg en de oude ruine.. Ook moeder en dochter tegengekomen. Als ik een berg ben opgeklommen, roep ik altijd:"Ooi.ooi," uit. Ze komen niet meer bij. Van Yvette heb ik een medaillon met de Maagd Maria erop gekregen. Ze zegt dat het mij zal sterken. En ja hoor, wie niet ontbreekt, Franciscus.Hij zag er vandaag uit als Arnold Schwarzenegger, met een hoed van Indiana Jones. We hebben gelachen bij het beklimmen van de heuvels. Echt waar , het valt niet mee. En toen heb ik er de vaart maar ingezet. Ik besloot in Boadilla del Camino te blijven en niet zoals iedereen in de hitte sprintten naar Fromista. De klokken luidden toen ik het dorp binnenliep  en middenin een processie belandde ter ere van de heilige Antonius. Met muziek(zie foto's) en ... vuurwerk!!.  Ik voelde me erg blij en rustig. De Alberque heeft een ieder zo leuk ontvangen. Er was een binnentuin , groot en verzorgd grasperk´, en een mini zwembad, die het nog niet goed deed.(was in reparatie, blijkbaar de pomp). En ik heb weer nieuwe mensen ontmoet. Jonas uit Madrid, grote zwarte moderne Ray Ban bril op zijn neus, La Luz uit Malaga, Jan uit Gent , Belgie en Lindsey uit Seatle. We hebben grappen gemaakt over de Codex Calixtinus. Ook serieuze gesprekken gevoerd.   Ik heb ze nog een flyer gegeven van een alberque in Fromista, die ik van een moderne "runner" heb ontvangen, ze waren erg blij. Wat blijkt nu: Jonas loopt met de asurn van zijn vader om die te verstrooiien langs de weg naar Cazadilla de Cueza. Jan en de rest van het gezelschap liepen mee ter ondersteuning , hij had het een beetje te zwaar. Het lijkt wel alsof de film van Martin Sheen"The Way" enorme indruk heeft gemaakt op de Spanjaarden. Maar ik vond het een prachtig gebaar en we namen afscheid, omhelzingen en Buen Camino.